C team kampioen op internationaal schaaktoernooi Mierlo

verslag van Robert Krouwel:
Met twee vingers in de oren kampioen.
 
Mierlo, 27 september 2015.
In de mail ontvingen wij een vrolijke uitnodiging voor het schaakkampioenschap voor clubteams op geboortejaar. Het Schaakmaat C-team besloot ook dit jaar mee te doen. Na een anderhalf uur rijden en meer rotondes te hebben gezien dan me lief zijn kwamen we aan in Mierlo. Het was een drukke boel met veel jeugdspelers in verschillende categorieën maar ik kreeg al snel te horen dat het een stuk minder druk was als voorgaande jaren. Dit zal er naar alle waarschijnlijkheid mee te maken hebben dat het kampioenschap in Mierlo tot vorig jaar een open Nederlandse titel opleverde.
Slechts 6 teams in de C-klasse was het resultaat. Dat is dus een klein probleem als je een zevenrondig Zwitsers toernooi wilt spelen. Maar deze problemen hadden grotere impact dan dat de organisatie volgens mij had voorzien.
De C-poule werd namelijk een gesloten poule met 5 partijen met een half uur bedenktijd in plaats van de 20 minuten. En de pauzes liepen zo helaas op. Maar daarnaast speelde de lagere categorieën wel meerdere rondes en iedereen werd onder begeleiding van een microfoon naar zijn plaats gedirigeerd. Niet handig als de C en de A/B jeugd een serieuze partij probeert te schaken.  Kinderen zaten letterlijk met de vingers in de oren om zich te kunnen concentreren.  De organisatie heeft er alles aan gedaan om er een geslaagd toernooi van te maken maar sommige dingen waren misschien net niet goed genoeg doordacht. Dat je een groot schaakbord beter buiten kan zetten dan in de speelzaal (als er kleine kinderen in de zaal zitten, en je een paard ook als kanon kan gebruiken) zullen ze inmiddels hebben begrepen. Maar dat er mystery guests rondliepen om extra prijzen uit te delen voor leuke fragmenten is natuurlijk geweldig. Al is het soms prullaria, kinderen van een jaar of 7 iets laten winnen doet het altijd goed. Een vaantje voor de deelnemers had het afgemaakt.
Voor de tweede keer mocht ik teamleider zijn van dit leuke gezellige team en dit is hoe het toernooi verliep:
Maar dan de verrichtingen van de Schaakmaat C met in de opstelling Mick, Gabriel, Renso en Colin. Zij mochten in de eerste ronde aantreden tegen Almere. Er werden leuke partijen gespeeld maar het verschil in niveau was te groot. Vier paaltjes was al spoedig het resultaat. Gezien de spelers was dit volgens de verwachting maar hoe moesten we de andere teams inschatten? De Toren, altijd een geduchte tegenstander, was aanwezig (hoewel met invallers) en er was ook een onbekend Duits team. En dat Duitse team, “Schachfreunde” uit Dortmund, won in de eerste ronde met 3-1 van De Toren. De missie was meteen duidelijk. Geen punten laten liggen tegen de overige teams en (toeval of niet) kijken of je in bordpunten voor komt te staan ten opzichte van de Duitsers.
Leuk aan de indeling was dat we tegen de Toren in de voorlaatste ronde mochten en tegen de Duitsers in de laatste ronde. Ronde 2 en 3 brachten de Ivoren Toren en de Tegelse schaakvereniging. En ondanks dat Gabriel het zich zelf soms moeilijk maakte had ik er als teamleider alle vertrouwen in dat het tegen deze teams goed zou komen. Het score formulier kosten dan ook niet veel inkt. Een 1 schrijven gaat sneller dan een 0.
12 bordpunten uit 3 wedstrijden en de tussenstand kon worden opgemaakt. Maar het verschil was helemaal niet zo groot. Slechts anderhalve bordpunt en dan hadden de Schachfreunde toch al het team van De Toren gehad. De Toren moest dus met minimaal 3-1 worden verslagen om in de laatste ronde voldoende te hebben aan een 2-2 gelijkspel.
Colin speelde een prima partij tegen Sara Martinez en ondanks dat een eindspel met alle zware stukken op het bord altijd lastig is maakte Colin het prima af. Renso was relaxed en daarvan kan ik alvast verklappen dat die de hele dag geen 1 keer in de problemen is gekomen.  Tegen de jonge Elmar Roothaan werd de stelling van Renso steeds beter en het was een kwestie van tijd tot Renso zou winnen. Op bord 1 speelde Mick tegen Dries Wedda, beide prima schakers en zij maakten er dan ook een waar spektakel van. Toen de stofwolken waren opgetrokken bleef er een eindspel met ongelijke lopers over. 99% van de partijen eindigen dan in remise en dit keer was het helaas niet anders. Gelukkig was er toch nog een winnaar in de vorm van het publiek.
Gabriel zat ondertussen tegen de jonge Arthur Maters een eindspel uit te melken. Hij won dit op ervaring al gaf Arthur prima partij.
Missie geslaagd tot zo ver.
De laatste ronde zou de beslissing brengen zoals het hoort. De Schachfreunde die allemaal minimaal een kop groter waren dan de onzen kwamen zelfverzekerd over. En zo gingen ze ook spelen. Snel, stoer, maar niet altijd even doordacht. In de partij van Mick pleegde de tegenstander een offer op h7 waarna bij veel jeugdpartijen het vernietigende Pg5, Kg8, Dh5 volgt met ondekbaar mat. Maar Mick is niet zomaar een jeugdschaker. Je kan namelijk ook gewoon naar voren, Kg6, lekker op de tocht maar bewijs je stukoffer maar eens. Maar wit had onvoldoende compensatie en Mick kreeg er vertrouwen in. Maar tussendoor gebeurde op bord 2 wel iets heel bizars. De tegenstander ging vol in de aanval met zwart. Maar wie alleen aan aanvallen denkt die zit meestal niet aan zijn verdediging te denken. Gabriel speelde Pg5 en zijn tegenstander wilde de dekking er af halen door f4 te spelen. Dit maakt echter de dame diagonaal open en hij stond pardoes mat op h7. Die tegenstander zakte letterlijk door zijn stoel. Hij zou dat kleine ventje aan de overkant eens een poepie laten ruiken. En op bord 1 ging het ook verder. De Duitse schaakvriend zal vreemd hebben gekeken. Waarschijnlijk al tientallen jeugdspelers verslagen met het offer. Maar nu stond hij zomaar een stuk achter en de stelling was verdedigbaar.  Mick kreeg vervolgens wat tijd om zijn stukken te ontwikkelen en won soepeltjes de partij.
Renso kreeg deze ronde ook een cadeautje. Met een mooie combinatie zou Renso een pion winnen maar zijn tegenstander besloot anders. Die koos er voor om in een tussenzetje de dame van Renso aan te vallen. Lekker, want met de Dame kon Renso daarna het stuk dekken dat hij in de combinatie wou ruilen. Een stuk voor en een prima stelling. Na nog wat overmoedige zetten van de Duitse tegenstander besloot Renso alles verplicht af te ruilen en was het beslissende matchpunt binnen.  De oplettende lezer zal hebben opgemerkt dat de teamleider nog steeds inkt aan het besparen was en nog steeds geen nul had hoeven te noteren.  Maar het laatste vakje op het formulier gooide roet in het eten. Colin kreeg een lastige aanval te verduren voor hij was gerokeerd. Hij besloot de pion te verdedigen maar kwam vervolgens niet meer onder de druk vandaan. Na een stuk te hebben gegeven om de aanval tot een halt te roepen bleef Colin taai. Hij verdedigde prima maar deze Duitse tegenstander speelde de stelling netjes uit. De winst was al binnen dus geen schade.
De eindstand in de poule zag er daardoor als volgt uit:
C-groep Nr   Team                          MP  BP
1     De Schaakmaat                       5     18½
2     Schachfreunde Dortmund     4     14½
3     De Toren                                  3     13½
4     Almere                                     1½  6
5     RSR Ivoren toren                    1½  5½
6     Tegelse Schaakvereniging     0     2
Renso en Gabriel mochten nog een extra prijs ophalen voor hun score van 100% en het team kreeg weer een mooie beker voor de clubs prijzenkast en een mooie medaille voor de spelers zelf.
Prima gespeeld al misten we toch wel de echte tegenstanders om er een geweldige schaakmiddag van te maken. Laten we dan maar zeggen dat ze mooi hun kracht hebben kunnen opsparen voor de volgende ronde in de meesterklasse op 3 oktober.
Boys, het was weer top. Mooi om te zien hoe dit team zich in twee jaar heeft ontwikkeld en op ieder toernooi waar ze aan meedoen voor de prijzen spelen. Het was me weer een genoegen om als teamleider op te mogen treden.
Met vriendelijke schaakgroeten,
Robert Krouwel